Selecteer een pagina
Wat vertel je je zoontje van vier? Deel 1

Wat vertel je je zoontje van vier? Deel 1

Deze moest ik even wat frustratie van me afschrijven. Frustratie die had kunnen voorkomen door betere communicatie….

Van vliegen zonder Flying Blue Account tot een vliegtuig kapen met zuignapjes.

Het verhaal van nicht Y en nicht M die met KLM naar Norwich vlogen (en weer terug).

Een Flying Blue Account

Drie nichten, voor het gemak nicht P, nicht Y en nicht M genoemd, houden al jaren een zogenoemd ‘nichtenweekend’. In dit weekend gaan ze op toerbeurt bij elkaar op bezoek en kletsen dan een beetje bij en gaan vooral veel winkelen. Dit jaar was nicht P aan de beurt, zij woont in Norfolk in Engeland.

Nicht Y en nicht M, die trouwens geen nichten van elkaar zijn maar wel van nicht P, gingen in conclaaf over hoe ze naar Engeland zouden gaan. In 2011 vlogen ze EasyJet (niet goed, wel goedkoop) naar Stansted en reden met een gehuurde auto naar Norfolk. Niet duur, maar het kostte een heleboel tijd.

Dit jaar wilden nicht Y en nicht M het anders doen en snel op de plaats van bestemming zijn door op Norwich te vliegen. De enige optie vanaf Amsterdam is met KLM. Niet goedkoop, maar zou wel een heel stuk sneller moeten zijn. Nicht Y kwam met de tip dat je als je Flying Blue lid bent, je gratis een koffer mag inchecken.

Nicht M heeft eerder in Schotland, Engeland en Nieuw-Zeeland gewoond en toen regelmatig met KLM gevlogen. Toentertijd heette het Frequent Flyer programma nog ‘the Flying Dutchman’. Dat is lekker makkelijk, dacht nicht M. Ik haal dat oude lidmaatschap uit het stof en gebruik dat. Niks van dat alles, niet alleen waren alle punten verdwenen, maar ook het hele lidmaatschap was niet meer terug te vinden. Zonder enig bericht in de Frequent Flyer Lidmaatschap Vernietiger gegooid.

Gelukkig is het aanmaken van een nieuw account niet heel moeilijk en dat doet nicht M dan ook maar.

Norwich

Norwich

Vlucht geannuleerd

Op vrijdag 3 oktober gaan nicht Y en nicht M heel vroeg met de trein. De trein arriveert netjes om 07:30 op Schiphol zodat ze mooi op tijd zijn voor de vlucht van 09:15. Nicht M had al thuis ingecheckt en Nicht Y doet dat netjes op Schiphol. Douane en koffiedrinken gaat ook goed en zo rond 08:30 komen ze bij de gate aan. Tegelijkertijd komt er een redelijk opgewonden dame aangerend die met veel drama laat weten dat ze net is aangekomen en dat ze naar Leeds moet. De gate voor Leeds is al gesloten en het blijkt dat ze niet meer mee kan, ze druipt af. De vlucht naar Norwich is geannuleerd doordat de mist te dicht it. De nichten moeten maar naar de transferdesk gaan.

De transferdesk voor KLM bij de D-pier bestaat uit 4 desks. Als nicht Y en nicht M daar aankomen beginnen de geagiteerde mensen zich al te verzamelen. Gelukkig zijn ze redelijk op tijd en hoeven ze maar een uur te wachten voordat ze vooraan staan. Er staan een redelijk kortdate KLM-kenau vooraan die alles op orde probeert te houden. Zo mogen ze niet op de knopjes drukken voor de nummertjes en vertelt ze iedereen dat men “boven” alles aan het uitzoeken is. Het wordt erg benauwd in de rij, maar er komt een hele rits KLM-dametjes met flesjes water.

De Canadese dame die haar vlucht had gemist, staat heel gezellig ook in de rij. Nou ja, zij vindt het voornamelijk gezellig. De nichten horen hoe ze in Leeds moet zijn omdat ze ergens moet zingen. Vandaag is de repetitie dus het is niet zo erg, zolang ze er morgen maar is. En ze had altijd al eens naar Amsterdam gewild. Ze voelt zich volledig op haar gemak en trekt vervolgens haar breiwerkje tevoorschijn. Ze vertelt in geuren en kleuren aan haar voice-recorder wat haar is overkomen en dat ze een wollen muts aan het breien is. Nicht Y moet nog een paar keer goed wegduiken om niet op haar uitgebreide Selfies te komen.

KLM-kenau is inmiddels goed in de war omdat het lijkt dat nicht Y en nicht M omgeboekt zijn op dezelfde vlucht. Dat kan toch niet? Er komt wel een tegoed-voucher van €10 uit de machine gerold. Dat is fijn, een gratis bakkie koffie en een broodje. Veel verder komt €10 niet op Schiphol.

Het heeft even geduurd, maar nicht Y en nicht M mogen op audiëntie bij Mevrouw Blauwpakje bij Desk 4. Mevrouw Blauwpakje lijkt het KLM-beleid niet te volgen want zij kan wél lachen. Zou ze daarvoor gestraft worden?

Mevrouw Blauwpakje snapt wat KLM-kenau niet snapte. Nicht Y en nicht M zijn omgeboekt naar dezelfde vlucht maar dan een dag later. Daar zijn de nichten het niet zo mee eens. Het zou een tripje van amper drie dagen zijn en zo wordt er nog een dag afgesnoept. En wie zegt er dat er de volgende dag geen mist is? Heel vriendelijk leggen ze het probleem uit aan Mevrouw Blauwpakje die driftig op haar toetsenbord slaat om een andere vlucht te vinden. Het duurt even, maar dan heb je ook wat. De nichten mogen die middag via Manchester naar Norwich vliegen. Hiep, hiep hoera! Het nichtenweekend begint toch nog die dag. Het feit dat ze nog een uur of vier moeten wachten op Schiphol en dan nog twee in Manchester is dan bijzaak.

Rustig aan lopen ze Schiphol rond en gebruiken de voucher voor iets te drinken en een broodje. Het is inmiddels 12:00 geworden. Zo zoetjes aan gaan de nichten naar de gate. Oeps, Sheringhamhet blijkt dat de vlucht naar Manchester met een uur is vertraagd. Dat is dan wat minder. Nicht Y begint zich toch lichtelijk zorgen te maken dat haar bagage dan misschien niet op de vlucht naar Norwich zit. Er zitten medicijnen in die toch echt nodig is. Ze lopen terug naar de transferdesk om te kijken of daar informatie over is. De rij bij de transferdesk is nog net zo lang als daarvoor en uit ervaring betekent dit een aantal uur wachten. Dit tijd hebben ze niet want dan zou de vlucht toch al weg moeten zijn.

Gelukkig staat Mevrouw Blauwpakje bij de balies en die stelt de nichten gerust dat zelfs een uur genoeg zou moeten zijn. De nichten gaan terug naar de gate, waar blijkt dat de vlucht nog eens tien minuten vertraagd is. Nicht Y raakt een beetje in paniek en wil het hele avontuur afblazen.

Om tot rust te komen zou een kopje koffie fijn zijn. Maar om nou nog een keer in die rij te gaan staan voor een kopje koffie is geen optie. Nicht M besluit om naar een bemande gate te gaan om te kijken of ze daar met iemand kan babbelen. Ze wordt tegengehouden door Stoer Beveiliging Tuinkaboutertje die zijn autoriteit moet halen uit het rechtop staan met zijn handen in de zij.

Als nicht M uitlegt wat het probleem is, zegt Stoer Beveiliging Tuinkaboutertje dat de dames bij de gate niet kunnen helpen en dat de nichten maar terug moeten gaan naar de transferdesk. Hij wil niets horen over lange rijen, gaat nog wat rechter op staan om zijn dwergenpostuur te vergroten en wordt wat onbeleefder. Nicht M is niet erg onder de indruk en vraagt of ze toch even met de desk-dames mag spreken. Tuinkaboutertje heeft nu echt genoeg van nicht M en dreigt dat ze echt niet mag zijn waar ze nu staat (een stap binnen de gate bij de beveiliging). Nicht Y trekt nicht M weg van Tuinkaboutertje voordat ze zijn baretje van zijn hoofd grist.

Dan maar een kopje koffie kopen. Dit blijkt een onmogelijke taak omdat er honderden andere mensen ook hebben besloten dat de transferrij te lang is. Blijkbaar vond Schiphol het ook niet nodig om alle koffietentjes te openen op zo’n dag. Nicht M wandelt nogmaals langs de transferdesk waar nog een paar Smurfinnetjes naast de lange rij staan. Nee, nee, een koffievoucher kan niet, die moeten speciaal worden uitgeprint. Een flesje water en een Twix kan dan nog net wel.

Het is dus onmogelijk voor de nichten om ergens support of informatie te krijgen. KLM laat niet van zich horen, de transferrij is te lang en bij de gate is niemand.

Als uiteindelijk om 15:30, wanneer de nichten al 8 uur op Schiphol rondzwerven, de gate opengaat zijn ze blij dat er eindelijk iets gebeurt. De dames bij de gate kunnen niets zeggen over de bagage.

Op naar Manchester

Gelukkig zijn de hostessen in het vliegtuig welwillend met wat later blijkt nutteloze informatie. Ze doen in ieder geval hun best en vertellen ons dat we aankomen bij gate D49 en vertrekken bij D17. Zou een klein sprintje moeten wezen dus.

De piloot met verbale diarree (mag je met deze conditie vliegen?) vertelt dat de vlucht nog iets vertraagd is. Dat kunnen de nichten er nog wel bij hebben.

De vlucht komt om 16:15 (Engelse tijd) aan. De nichten hebben dus nog 30 minuten om naar de volgende gate te komen. Ze rennen het vliegtuig uit waarbij ze worden aangemoedigd door de bemanning. Ze moeten via het Transfer Centre. Ergens beneden moeten via de telefoon de bus bestellen. Elke minuut lijkt een half uur. Eindelijk komt de bus en de chauffeur lijkt te begrijpen dat ze haast hebben. Nicht Y zit er dan een beetje doorheen en bedenkt zicht dat haar medicijnen en tas ergens zijn waar zij vanavond waarschijnlijk niet is.

Bij het Transfer Centre (wat mooier klinkt dan het is) moeten de nichten weer door de beveiliging heen. Het personeel zegt dat ze rustig aan moeten doen want de gate is net om de hoek. Ja, dat is makkelijk gezegd, de klok tikt door. Het beveiligingspersoneel besluit ook dat de RVS waterfles van nicht M echt wel drugs moeten bevatten en onderzoeken dit uitgebreid, ondertussen de nichten tot rust manend. Als alles uiteindelijk alles veilig is bevonden wordt Meneer Paspoortcontrole Heeft Veel Tijd Nodig geroepen die eerst even zijn gesprek met een collega moet afmaken.Holt

Eindelijk, eindelijk zijn de nichten bij D17….waar ze wordt verteld dat ze rustig aan moeten doen omdat ze nog maar net begonnen zijn met boarden. Nicht Y wil graag weten of haar koffer al in het vliegtuig zit en het duurt even voordat ze daar bevestiging van krijgt.

Hè hè…

Eind goed, al goed, rond 18:00 begroeten nicht Y en nicht M nicht P in Norwich. Rond 19:00 zijn ze bij nicht P thuis. Een trip die zo’n 4 á 5 uur zou moeten duren heeft 14 uur geduurd met onnodige stress en frustratie.

De volgende keer volgt deel 2 van het avontuur. De zuignapjes zijn namelijk nog niet aan bod gekomen.
Heb jij ook wel eens gefrustreerd op een vliegveld rondgelopen of een vliegtuigmaatschappij aangeschreven?

Waarom the ICT girl?

Waarom the ICT girl?

Mijn Eigenschappen_Kwaliteiten (1)

Dit is hoe jullie me zien. Fijn!

Op 30 september heb ik CosmicKnot hernoemd naar the ICT girl.

Waarom? CosmicKnot was toch een goede naam?
Dat was het zeker, maar voor een hele groep mensen was de naam toch te vaag. Alleen spirituele mensen of echte IT-geeks konden er wat mee. Het sprak niet genoeg tot de verbeelding.

the ICT girl is wat dat betreft duidelijker. Je krijgt een beeld van een ‘Nerdig’ meisje met een brilletje…ja, van mij dus! 😉
Het is voor mij de manier om mijn passies over te brengen: ICT en talen. Fijn he?
Met de naamsverandering komen nog een paar andere wijzigingen. Zo heb ik een blogservice toegevoegd voor als je niet wil of kan bloggen. Ik doe het graag voor je.

Wat ik nog leukst en spannendst vind en waar ik het meest enthousiast over ben is de online training die ik ga maken. Het wordt echt ontzettend leuk. In die training ga ik je stap voor stap uitleggen hoe je een website maakt (geen technische kennis noodzakelijk), hoe je de teksten schrijft, hoe je zoekmachine optimalisatie doet en hoe je social media gebruikt. Misschien dat ik ook nog een module maak die je leert hoe je je eigen website kunt vertalen met tips en trucs over hoe de ‘Pro’s’ dat doen.

Ik ben nog bezig met de invulling van de training, dus als je nog ideeën hebt dan hoor ik ze graag hier of hieronder in de reacties.